Ik was net klaar bij de kapper, toen oma binnen kwam lopen. ‘Kaj is weer op zijn buik gerold’ ‘Weer?’ vroeg ik. ‘Alleen?’ ‘Ja’ zei oma ‘alleen…’ Nou oma dan heb je een primeur, want hij heeft bij mij wel gerold, maar het lukte hem nog net niet alleen, een klein zetje had hij nog nodig. Wat goed zeg. En het mooie was, dat toen we even later de luier gingen verschonen, Kaj het nog even aan opa en mama liet zien. Ja hoor helemaal alleen. ‘Wat goed!’ riepen we in koor.

6 november 2008 is a post from Een kleine Hoksie.

4 November 2008 is a post from Een kleine Hoksie.

Bewegeloos en met twee witte lippen van de pap, blijft Kaj zitten. Toch maar even proeven? Voorzichtig komt er een tongetje naar buiten. ‘Mmm, niet zo gek.’ Nog een hapje? NEE, de pap komt weer terug en het is genoeg. Morgen proberen we het nog een keer.

3 november 2008 is a post from Een kleine Hoksie.

Het gaat zeker allemaal goed komen. De web-log zal wat minder actief bijgehouden worden, want ook dat kost veel tijd. Keuzes maken, soms dus erg moeilijk, maar het hoort erbij. Je kan namelijk niet alles.

8 oktober 2008 is a post from Een kleine Hoksie.

Dan komt er zoveel druk op te staan dat er een enorme poep explosie volgt. Ik pak Kaj voorzichtig onder de oksels vast en breng hem naar zijn kamer. Ondertussen loopt de poep al bij zijn broekspijp langs, mmm. Hoe ga ik dit aanpakken? Ik ben alleen en waar leg ik hem even neer? Eerst maar even op het aankleedkussen. Dan trek ik zijn kleren uit. Hoe krijg ik die romper over zijn hoofd, zonder dat hij helemaal vies wordt. Daar waar de poep zit, rol ik de romper op en zo komt ie netjes over zijn hoofd. Ok nu die luier af. Oh, gruwelijk wat smerig. Dit gaat niet lukken met een paar billendoekjes. Een badje dan maar. Ik leg Kaj veilig neer en laat zijn badje vollopen. Lekker hoor, had hem net gewassen. De dikste smurrie haal ik eraf en vervolgens stop ik hem in bad. Lekker fris leg ik hem in bed en ik ruim de chaos op. Zo dat hebben we ook weer gehad. Goeiemorgen…

Ik leg Kaj in zijn bedje en hij valt direct in slaap, ja dit is natuurlijk erg vermoeiend. Ik neem een douche en als ik klaar ben, maak ik Kaj wakker en ga ik hem voeden. Nu zitten we samen onze belevenissen van vanmorgen te typen. ytfhg (bijdrage van Kaj). Het is tijd voor zijn middagslaapje. Wat gaat de tijd toch snel.

(21.00 u, vervolg van vanmorgen)

En dan denk je dat je het toch wel gehad hebt. Rond 14.00 u maak ik Kaj weer wakker en kom ik tot de ontdekking dat er weer een poepexplosie heeft plaatsgevonden. Kleren uit, luier los, yep. Hupsakxe9 maar weer in bad. Inmiddels draait de wasmachine op volle toeren. De rest van de dag blijft het rustig en om 19.00 u gaat Kaj lekker naar zijn bedje. Het is nog even brullen, maar dan wordt hij overmeesterd door de slaap. Tot morgen schat.

26 september 2008 is a post from Een kleine Hoksie.

Beter voorbereid en volle goede moed gaan we weer naar het consultatiebureau. Aangekomen mag Kaj gelijk uitgekleed worden. De weegschaal geeft 5340 gram aan en zijn lengte is 57,5 cm. ‘Hij is prachtig gegroeid en dat alleen met borstvoeding?’ vraagt de verpleegkundige. ‘YEP.’ We kregen nog wat uitleg en verdere vragen hadden we niet. Daar kwamen de prikken. Slik. Nee, het was al minder spannend dan de vorige keer. Kaj was moe en begon te huilen en toen werden ook nog de prikken gezet. Hij liep rood aan van de inspanning. Dat verdiende een dikke knuffel! En die heeft ie dan ook gehad, waardoor hij weer rustig werd. Een Kaj knuffeldag volgde.Het ging harstikke goed en wederom waren Papa en Mama supertrots op hun zoon.   

23 september 2008 is a post from Een kleine Hoksie.

Echt waar! De ochtend begon rustig. We hadden bedacht dat we om 12u wilden gaan rijden. En stipt 12u reden we de oprit af.Kaj lag al te slapen in de maxi cosi en werd weer wakker in Veenendaal, precies 2 uur later. De terugweg ging net zo. Een uurtje later dan gepland reden we daar weg, Kaj lag alweer lekker te slapen en heeft de rest van de reis lekker doorgetukt. Het ging zo goed, dat het weer een stukje extra vrijheid geeft. Tijdens zijn slaapuurtjes kunnen we dus prima rijden. En zo zijn we een stapje verder. 

22 augustus 2008 is a post from Een kleine Hoksie.

Kaj groeit inmiddels goed door. Afgelopen vrijdag was ik bij een vriendin die net een baby had gekregen. Jemig wat is Kaj dan al groot, maar vergelijk je hem met een baby van een paar maanden ouder, dan is hij weer klein. Snel gaat het in ieder geval wel. Merk nu dat ik de eerste weken eigenlijk een beetje heb gemist en dat vind ik jammer. Kaj begint al meer en meer om zich heen te kijken en lekker rustig op mijn buik liggen slapen, wordt al minder. Oh en wat is dat jammer, want het voelt zooo lekker om hem op je buik te hebben liggen! Genieten van elk moment, ja dat is zeker waar.

Langzaam aan leren we ons mannetje beter kennen. Ook gaat het steeds beter met de nachten. Hij heeft nu 2 nachten tot half 7 geslapen en vannacht was hij om 5u wakker, maar is hij ook weer in slaap gevallen en was het 6.45u toen hij echt wakker werd. Wat een toppertje. En wat voel je je als mens ineens anders als je kan slapen van 23.00u tot 6.30u.

16 september 2008 is a post from Een kleine Hoksie.

11 september 2008 is a post from Een kleine Hoksie.

Het is woensdag en ik neem Kaj mee naar mijn ouders. Dit wordt de eerste keer dat Oma op Kaj mag passen. ‘s Ochtends is het even stressen, maar rond 9.15u zitten we in de auto en rijden we naar Zuidlaren. Onderweg is Kaj lekker in slaap gevallen en ik laat hem nog even liggen als we bij Opa en Oma zijn aangekomen. Aan Oma overhandig ik een koffertje met kleertjes en vertel ik dat ze om 10u de fles mag geven. Ik zie haar glunderen. Opa komt binnen en ik hoor hem tegen Kaj praten. O, nee Kaj moest nog slapen… Ach ik laat Opa even en Kaj slaapt daarna ook weer rustig verder.

10 uur, Oma geeft Kaj de fles. Dat gaat harstikke goed en Kaj vindt het prima, maar als Oma stopt om Kaj even op adem te laten komen, zet hij een keel op. ‘Ok, ok je krijgt al meer.’ Dan hoor ik gepruttel. Dit klinkt serieus en vertel Oma dat de luier wel eens HEEL vol kan zitten. Eerst de fles leeg en dan op naar de badkamer, waar ze Kaj zijn broek uit doet en denkt dat het nog wel meevalt. De broek is schoon. De romper gaat los, ai de luier heeft toch iets gelekt. En dan komt ze tot de ontdekking dat de romper tot de nek toe gevuld is met… poep. ‘Hoe gaat we deze romper uitkrijgen? Wat een gesmeer.’ Kaj ligt er heerlijk rustig bij. Hij is echt opgelucht. Ervaren als Oma is, is dit voor haar verder geen probleem en kleedt ze Kaj zorgvuldig uit. Ondertussen laat ik de wasbak vollopen. Even afspoelen, wel zo lekker.

Met moeite vertrek ik, Kaj achterlatend. Gelukkig weet ik dat hij in goede handen is. Ik ga op jacht naar materialen voor de etalage. Helemaal nog niet zo makkelijk. Ik loop winkel in, winkel uit. Ik kan het niet vinden en baal. Voel dat ik moe ben. Dit kost me toch meer energie dan ik had gedacht. Uiteindelijk slaag ik toch en ga ik met een voldaan gevoel weer richting Opa en Oma.

Oma doet de deur open. Kaj draagt alleen een jasje. ‘Waar zijn zijn kleren?’ ‘Eh, Kaj heeft weer een explosie gehad en zijn kleertjes zijn vies, de wasmachine draait, dus we moeten even wachten tot er weer iets schoon is.’ Gelukkig heb ik in de luiertas nog een extra romper zitten en had ik een extra broek in zijn koffertje gedaan. Kaj kon weer aangekleed worden.

Kaj heeft goed laten weten dat hij er is en Oma had letterlijk haar handen vol aan hem. Toch vindt ze hem een lief jonkie en had ze verder geen kind aan hem. ‘Wat een schat is het!’ Ik geloof dat ze wel vaker op hem wil passen…

10 september 2008 is a post from Een kleine Hoksie.